28 Mayıs 2016 Cumartesi

Gün, Artık Çok Aydın


Derimin altına işlemiş, bir dürtüyle aralanıp olduğu yerden fışkırmak isteyen korku yumağının ucunu yakaladım. Gece. Uzaktan pamuk postuna bürünmüşken beni görünce ayağındaki çamurun bir kısmını kapı girişindeki paspasa bıraktı. Üzerime bir şey geçirmeden tüm çıplaklığımla karşı çapraz koltuğa iliştim. Kuruması için sandalyeye geçirdiğim kolalanmış düşlerime çevirdi gözlerini. Evin bu cephesi çok güneş almıyormuş. Kış güneşi ile de olacak iş değilmiş bu. Ne yapayım dedim. İlla giymem mi gerekmiş diyerek üşüyen parmak uçlarıma tatlı sıcak nefesini üfledi. Hala aynıymışım. Hala en çok parmak uçlarımdan nem kapıyormuşum. Kendi yarattığım cennetimde zihnime sürüyle düşünce topları hücum etti. Yine. En son bir boy aynasında karşılaşmıştım onunla. Bu karşılaşmanın en son olacağını hissetmiştim oysaki. Hislerin yanlış yerde soluklanabileceğini ve okuduklarımdan tam zıt görüşlere denk gelebileceğimi sezememek gibi tuhaf bir huyum var. Birinci şahıs tanımlardan uzaklara sürmeliydim atımı aslında. Ve hiçbir görüşün hüküm sürmediği düzlük arazilerde cumhuriyetimi ilan etmeliydim. Ağzımda kırık bir tat bırakmayan ve kanımın her boşlukta dahi fokurdadığı uzamlarda fazlaca aldığım nefesin üstünü verebilirdim belki de böylece. Vardım ya da değildim. Ortasının pek mümkün olmayacak düşlere direksiyon kırmaktı hedefim. Olmadık mekânda acıktım. Geceyi burada geçirmeliydim şimdi üstelik.

Kaç ‘ben’ var benim sırtımda? Bir taneden fazlası omurgamda ne kadar süre kalabilirdi ya da? Bir cümlede en fazla kaç yargıda bulunabilirdim? Kemiklerim kaç özneyi kaldırabilecek ağırlıkta ve? Cüretkâr istekler kol geziyor zihin odalarımda. Ağırlayamayacağım konuklara en leziz pastalarımı hazırlarken tam o esnada kapıda belirmişti o da. Çamur izinden dahi anlayabilirdim onun kim olduğunu. Ancak kendini tanıtmasına izin vermeliymişim. Başparmağını dudaklarıma değdirdi. Olduğum yere o an çivilenebilirdim. Merhaba korkum. Değişmemiş hiç kokun.


Bir müddet karşılıklı ve hareketsiz otururken biz, faziletli bir sahne yanıp sönmeye başladı duvarda. Doğru zamanda gelmenin tatlı heyecanıyla sırtını bir an dahi dönmeden eteklerinden boşalttı ümitlerimi. Bir kule gibi yükseldi sevincim. Odanın içinde bir kelebek misali dönüyordum. İçime sığmayan dürtü, soluk borumdan bir çığlıkla kopuyor, doğruca korkularımın üzerine nüfuz ediyordu. Yavaşça ve pek dingince göz kapaklarımı bu güne araladım. Ne tuhaf varlıktım böyle. Kendi yarattığım korkuyu yine kendimden bir güçle alt etmiştim. Bu doğrultuda en büyük savaşı kendime verip ve yine ben galip çıkmıştım bu hezimette. Yataktan tek hareketle doğruldum. Temiz bir tebessüm kondurup gamzeme, akan suya boşalttım korkulu rüyamı ve ardından gelen sevincimi. Geçti karanlık, dedim sonra. Gün, artık çok aydın…


21 yorum:

  1. Sadece alkışlamak istiyorum ;)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Gülümseyip başımı hafif eğiyorum :)

      Sil
  2. Gün mü çok aydın, yaklaşımlar yaklaşımlar :))

    YanıtlaSil
  3. Ne güzel bir anlatım böyle! Sevgiler canım ❤

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ne mutlu bana o zaman. Çok teşekkür ederim :)

      Sil
  4. Şarkıyı da dinleyelim. :)

    YanıtlaSil
  5. Tebrikler güzel yazınız için. Gerçekten.işi biliyorsunuz. 😉

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ben teşekkür ederim okuyup değer verdiğiniz için :)

      Sil
  6. harika bir anlatım :) hele ki şarkı eşliğinde...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim. Yazarken neyi dinliyorsam yazının ruhunu o müzikte de bulduğumu hissediyorum. Güzel oluyor böyle sanki :)

      Sil
  7. "Sonrasında kendimi niçin vurmadım?"

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çünkü kurtuluşa daha zaman vardı..

      Sil
  8. Merhaba, deepin blogunda sizi gördüm hemen geldim takibe aldım bende beklerim :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Merhaba, teşekkür ediyorum. Ben de hemen geliyorum :)

      Sil
  9. Kalemine saglik canim. Sizler gibi yetenekli gençlerin yolu açik olsun.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim Derya Ablacığım. Kalemimiz hiç kırılmasın.

      Sil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...