24 Kasım 2015 Salı

Öğretmenlerimize... Kutlu Olsun!




1997 yılı.  Öğretmen, okulla ilk kez tanışan, minik bedenlerine büyük gelen mavi önlükler içindeki ürkek yüzleri görüyor kapı aralığından. 49 tane heyecanla çarpan kalp… Sınıf kapısından adımını içeri atar atmaz sessizliğe bürünüyor koca sınıf. Duvardaki saatin tik takı bozuyor bu sükûneti yalnızca. Gözlerde parıltı da görüyor, yanaklara düşmesine ramak kalmış gözyaşı da. İlk ayrılış anne babadan.

Çoğu anne baba, çocuğunu okul bahçesinde bekliyor, ilk zamanlar için. “Ya sonrası?” cümlesi geçiyor birçoğunun zihninden.

Alışıyor minikler zamanla okula, arkadaşlarına, öğretmenlerine. Okumak, yazmak da eğlenceli geliyor, teneffüs zili çaldığında peşi sıra bahçede oyun oynamak, kantinden sıcak simit kuyruğuna girmek, arkadaş edinmek de…

Sınıfta biri hariç herkes mutlu. Onun ise tahta sırası üzerindeki kitaba takılı gözleri. Başını kaldırıp okuma fişlerine bakıyor duvardaki. Minik yürek, öyle utangaç ki öğretmenin sorduğu soruyu bilmesine rağmen cevap veremiyor, katılamıyor arkadaşlarının arasına. Kısa süre içinde fark ediyor öğretmen bu ürkek bedeni. Tahtaya kaldırıyor onu. Tahtada yazılı kelimeleri okumasını rica ediyor ondan. İlk başta kısık çıkan sesi, sorular ilerledikçe yükseliyor. Arkadaşları alkışlıyor her doğru cevapta. Canlanmaya başlıyor, kanatları hareketleniyor olduğu yerde. Her aferin ve alkış ile ürkekliği kırılıyor. Bir sevinç kaplıyor içini. Koşarak öğretmenini kucaklıyor. O an öğretmeninin kolları arasında bedeni kaybolmuştu ama içindeki cesaret ortaya çıkmıştı. O günden sonra her ders parmağı havada olan, gözünün içine bakan biri vardı artık öğretmenin karşısında. 


Bu hikâyede öğretmeni tarafından yüreklendirilmiş çocuk sen de olabilirsin. Şükranımız yaşamımıza yön vermede ucundan tutan tüm öğretmenlere…

Başta başöğretmenimiz Mustafa Kemal Atatürk olmak üzere üzerimizde emeği olan bütün öğretmenlerin günü kutlu olsun…




(Fotoğraf, hatırladığım kadarıyla 1996-1997 yılı Trabzon Maçka Cumhuriyet İlköğretim Okulu öğretmenleri albümünden. İçlerinden şu an hayatta olmayanları saygıyla anıyorum. )



4 yorum:

  1. Ne kadar güzel bir yazi olmuş böyle. Ellerine sağlık.

    YanıtlaSil
  2. Eğitim hayatına yolculuk gibi, güzel bir nostalji edasındaydı, kaleminize sağlık ;) Öğretmenlerimiz çok önemli, onlar yetiştiriyor nesilleri, kıymetlerini bilmek lazım ki! Kutlu olsun günleri ;)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Zor ve emek isteyen bir mesleği icra ediyorlar. Varlar ki varız. Çok teşekkür ederim güzel yorumunuz için :)

      Sil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...