11 Kasım 2015 Çarşamba

Bir Güç Savaşı: Doğa ve İnsan





Yıkarak var olmaya çalışırken sayısız kez aynı nehirde yıkanıyordu. Üstüne sıçrayan kayıplara, hasarlara inat bir ‘daha’, bir ‘ben’, bir ‘çok’ olma isteği ile… Sahip olduğu aklı kullanarak türlü icat ve keşiflerle korundu onun felaketlerinden. Doğaydı o. Hırçın tarafı olsa da şefkatliydi. Bir versen beş alırdın. Huyuna git, iyiye kullan sunduklarını, fazlasıyla al bereketini. Ancak bir ana – evlat ilişkisinde hain evlat oldu insanoğlu.  Ona muhtaçlığını görmezden gelip onun sunduklarını ona karşı kullanma mücadelesine girişti.  Bir denge üzerine kurulu düzeni bozup kendi düzenini kurarak bozuk düzende hükümdarlığını ilan etti. Ölümsüzlük iksiri sunsan onu da içecekti. Ne muazzam bir var olma çabası!


Kar- zarar gitgeli içinde dönen bu çıkmazın nerede düzlüğe varacağı belli. O düzlüğün hangi taraf için müşkül olacağı da… Kitaba, filme konu olsun elbet bunlar da, izle, oku geç mantalitesinden biraz daha ilerisi ile farkındalık kazanmak de gerek olana, olmayana… Sen farkındasın, ben farkındayım, o da farkında diyoruz da güçler savaşı bu. Kurdu insan insanın. Sen onu yut, diğeri senin bacağını koparsın. Kan akan ağzını mendille silerken doğa seyirci kalsın. İşte o işler öyle olmuyor. Bir girdaba girilmiş ve mücadele kesintisiz sürerken bilediğin bıçak ya seni delecek ya da seni.

Doğanın yanında yer aldığımız günlere…






7 yorum:

  1. İnsanlık açlıkla yok olur günün birinde ve doğa yeniden uzun macerasında yeniler kendini.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bu döngünün değişmesi dileğiyle.. Yorumunuz için çok teşekkür ederim..

      Sil
  2. Bu yorum yazar tarafından silindi.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ece Hanım, güzel düşünceleriniz için tam teşekkür ederken yorumunuz kayboldu. Sorun değildi o küçük kusur :)

      Sil
    2. Merhaba Özlem .Yorumlarımı hep bir kenara kaydetmek gibi güzel bir alışkanlığım var Allah'tan. Rutin çalışmalarımı bitirip bloğuna koşarak:)geldim.Ve yorumu geçiyorum:İşte farkında bir gencin mantalitesi.,gerçekten anlaması ve yol gösteren anlattıkları.En iz bırakacak cümlen: ÖLÜMSÜZLÜK İKSİRİ VERSEN ONU DA İÇECEKTİ..Bu insan tipleri ,o iksirden sonra uzatmaları yaşarken, yine etrafı, insanları ve değerleri kesip biçerek ve nimetlerinden şehvetle yararlanarak kullanacaklardı. Ama Doğa'nın affediciliği bir gün bitip şaha kalkınca ,onları görmek ve ne zamandır anladıklarımdan boğulan nefesimle yeniden( bu bir felaket de olsa)can bulmak,biraz sonra vuslat gelse bile son ve en kıymetli mutluluğumuz olacak.Yeni,hilesiz hurdasız,tanımadığımız bir sonsuzlukta. Kalemine , düşüncene sağlık canım. Sevgilerimle güzel bir gün dilerim.Ece ablanız.

      Sil
    3. İçten düşünceleriniz, anlatımınız için çok çok teşekkür ederim. Ah yazmasak, dile getirmesek böyle şeyleri, olmasa bu durum böyle... Derler ya hani "Yaşıyorsak umut vardır" diye, sona gelmeden bir umudu görebilmek tek istek.. Ben de güzel günlerim dilerim..

      Sil
  3. Bu yorum yazar tarafından silindi.

    YanıtlaSil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...