21 Ekim 2015 Çarşamba

Azami Fasıla






Bir geniş zamanın değişmez gizli nesnesiydi son kez. “Bakarız” lara maruz kalıp yokluklarda muğlaklara dalan… Makûs talihinin tatlı tesadüfü olarak kayda geçsin bu da. Çok mu? Telafisi mümkün, tedavisi güç, yaşanması zaman alan ne varsa heybede şimdi. Sahi, bu şarkıların gözü hala kör değil mi? Çok savsakladı bu yetkililer işleri. Önce rüyalardan başlamalılar hâlbuki. Baktı kuşlara uzanan tek el o, güzel rüyaları kendine yasaklayacak kadar uyanmayı seçti kendine… Bir de modası geçmiş, çekmeceye sıkıştırılmış ve yıllar sonra bulunan cep telefonları var hesapta olmayan. Sırtı dönük bir fotoğraf, kontörü olmadığı için gidenler kutusuna düşmüş bir mesaj ve rehbere iyelik ekle kayıtlı numara. İyilik tahribinin son neferleri bunlar... Hayatının tragedyası sahnedeydi sanki. Ya da ona öyle geliyordu. Masumiyet güftesinin son nakaratı geçmişti aklından. “Bunların sebebi sensin” de takılı kalan… Duymuş muydu? Bu da kayıtlara geçsin o zaman.  Az mı?


   

                                                           
  

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...